Skip to content

உரையாடல்

மரக்கிளை
தலை தாழ்த்தி
நீர் உதறி
தரையிடம்
சொன்னது
நனைந்த
சந்தோஷத்தை

 

அப்பா

முன்பு அப்பாவோடு
திண்ணையில்
முற்பகலில் தாமதமாக
காலை உணவு கொத்திய
காக்கைகள்
இப்போது
சுற்றுச்சுவரில்,
சிறு இலையில்
சாதத்தை
கொத்துகின்றன
அப்பா போன
விஷயம் தெரியாமலேயே.

 

சதா

சதா உழன்று
கொண்டிருக்கும்
உன் தெற்றுபல்
சிரிப்பு
சாலையில் ஓடினாலும்
உழன்றபடி இருக்கும்
சிமென்ட் லாரியின்
உருளையைப் போல

 

வனப்பு

வாழையிலையில் பிரியும்
பச்சைக் கோடுகள்
மழை முடிந்த மாசற்ற
தென்னங்கீற்றுகள்
கருப்பு அருவியின்
உள்பக்கம்
நெய்பவரின் தோளில்
பட்டு நூல் குவியல்
காற்றில் அலையும்
சரக்கொன்றை கொத்துகள்
இப்படியெல்லாம்
பார்த்ததை விட
வனப்பானது
ஈரிழைத்துண்டுடன்
ஈர முடிக்கற்றைகளும் சேர
சுற்றிய பின்னலும்
பின் கழுத்து ஈரத்துடன்
நீ எழுப்பிய
ஏதோ ஒரு பண்டிகையின்
காலைபொழுதும்

 

%d bloggers like this: