Skip to content

க‌லைத்த‌தும் தொலைத்த‌தும்

தூங்கிச் சாயும் குழ‌ந்தையைத்
த‌ட்டி எழுப்புவோம்
விழித்தே வ‌ரும் குழ‌ந்தையைத்
அத‌ட்டி தூங்க‌ச் சொல்வோம்
 

பேசாத‌ குழ‌ந்தையை
பேச‌ பிர‌ய‌த்த‌ன‌ப்ப‌டுவோம்
பேசிக்கொண்டேயிருக்கும் குழ‌ந்தையை
பேச்சைக் குறையென்போம்

வ‌ரையும் குழ‌ந்தையை விளையாட‌வும்

விளையாடும் குழ‌ந்தையை ப‌டிக்க‌வும்
ப‌ழ‌குவோம்

இப்ப‌டியெல்லாம் க‌லைத்திருப்போம்

அத‌ன் உருவ‌த்தை..
எப்ப‌டியும் தொலைத்திருக்கும்
குழ‌ந்தை,
அத‌ன் ப‌ருவ‌த்தை.

Published inக‌விதை

4 Comments

  1. நம்மின் க‌ன‌வை அவ‌ர்க‌ளில் தேடி
    அவர்க‌ளின் வாழ்வை க‌ன‌வாக்குகிறோமா?

  2. என்ன வில்லத்தனம்!

    என்னோட மனசுல இருந்த கவிதைய சுட்டுப் போட்டுட்டீங்க டோடோ.

    அபாரமான கவிதை.நாம் என்ன செய்கிறோம் என்றறியாது குழந்தைகளின் இயல்பைக் குலைப்பதுடன் அதையும் குழப்பி நம் போலவே டைப்காஸ்ட் சமூகத்தை உருவாக்கத் துணைபோகிறோம்.

    தேசிய வெறுஞ்சாலையின் இடத்தை இது என் தளத்தில் பிடித்துக் கொள்கிறது.

    மிகவும் நம்பிக்கையூட்டுகிறது உங்கள் எழுத்து.

    விடாமல் எழுதுங்கள்.

  3. வாச‌ன்.. வ‌ருகைக்கும் வாழ்த்துக‌ளுக்கும் ந‌ன்றி.

    சுந்த‌ர்ஜி.. ந‌ன்றி. மிகுந்த‌ ந‌ம்பிக்கையூட்டுகிற‌து உங்க‌ள் ஊக்க‌ம். தொடர்ந்து எழுத‌ முய‌ற்சிக்கிறேன்.

Do you like what you read? or hate it? Please let me know what do you think.. I would love it!

%d bloggers like this: