Skip to content

Date archive for: June 2015

காடெரியும் நேரம்

ஒரு வத்திக்குச்சி
எரிந்து முடியும்
நேரம் மட்டுமே
நீ
இருந்திருந்தாலும்

ஒரு பெரிய காடு
எரிந்து முடியும்
நேரம் வரை
உன் வாசம்

மிக லேசாக
உதடு அழுந்தாமல்
நீ ஒற்றி வைத்துப்
போன ஒரு
சிறு முத்தம்

தெரு மீது
தேர்சக்கரத்தின்
எடை போல
உணர்ந்த அழுத்தம்

குடை

பொதுவான நிறம்
தனக்கில்லை
சுடும் வெயில்
கண் கூசியதில்லை
பெருமழையில்
நனைந்ததில்லை
பலத்த காற்றில்
திருப்பிக் கொண்டதில்லை
குழந்தைகள் தொட்டு
விளையாடியதில்லை
என பல கவலைகள்

பெரிய லைட்டோடு
ஒட்டி மணமேடையில்
சுவாரசியமில்லாமல்
நின்றபடி இருக்கும்
வெள்ளைக் குடைகளுக்கு !

நீரில் விழுந்த கல்

எப்போதும்
மேற்பரப்பில் குளிர்ச்சியாகவும்
ஆழத்தில் அதி உஷ்ணமாகவும்
இருக்கும்
காமத் தடாகத்தில்
கல் எறிந்தோம்

வெட்கப் பட்சிகள்
பதட்டமாய் பறக்க
முடிவில்லா அலைகள்
நீர் சுற்றி
வட்டமாய் எழ
ஆடைகளோ
கால் சுற்றி
வட்டமாய் விழ

நீரில் விழுந்த கல்
எடை மறந்து
தரையிறங்கியது
மிக மெதுவாய்.

சாலை நினைவுகள்

தொழிற்சாலை வெளியே வந்து
வேகத்தடையில் குலுங்கி
வெள்ளைக் கோடுகள் கடந்து
நெடுஞ்சாலையில் பயணித்து
டோல் பூத் கடந்து
லாரியில் கடற்கரை
வந்து சேர்ந்ததும்
பின்னர் சாலையைப்
பார்க்க முடியாமலேயே
போனதும் என

சாலை நினைவுகளை
நீரில் இசைத்தபடி
தனியே
அசைந்து கிடந்தது
ஃபைபர் படகொன்று !

%d bloggers like this: